Elena Guerra
Elena Guerra | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotza | Lucca, 1835eko ekainaren 23a |
Herrialdea | Luccako Dukerria (1835 - 1847) Toskanako Dukerri Handia (1847 - 1859) ![]() ![]() |
Heriotza | Lucca, 1914ko apirilaren 11 (78 urte) |
Hezkuntza | |
Hizkuntzak | italiera |
Jarduerak | |
Jarduerak | religious sister (en) ![]() |
Santutegia | |
Apirilaren 11 | |
Sinesmenak eta ideologia | |
Erlijioa | Erromatar Eliza Katolikoa |
Elena Guerra (Lucca, Italia, 1835eko ekainaren 23a – Ibidem, 1914ko apirilaren 11) italiar erlijiosoa izan zen, Espiritu Santuaren Oblaten Kongregazioaren sortzailea.[1][2]
Joan XXIII.a aita santuak "Aro Modernoko Espiritu Santuaren apostolua" deitu zion eta 1959an beatifikatu zuen.[3]
Jatorria
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Elena Guerra Lucca herrian jaio zen 1835eko ekainaren 23an, familia praktikante batean. Gaixotasun luze batean, Elizaren Gurasoak eta Biblia ikasteaz gozatu zuen, barne-bizitzan sakondu zuen eta adiskidetasun espiritualeko talde batean, Mariaren Alabetan, konprometitu zen.
Erlijio ibilbidea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]1870eko apirilean, Erromara joan zen Vatikanoko I. Kontzilioaren saio batera joateko; erromesaldi horrek berretsi egin zuen bere bizitza erlijiosoaren erabakian, eta, hurrengo urtean, emakume-komunitatearen saiakuntza bat egin zuen lagunekin. Horren ondorioz, 1882an, Santa Zita Ahizpen Kongregazioa sortu zen, gazteriaren hezkuntzarako. Gemma Galgani gaztea izan zuen ikasle.[4]
Aita santuarekin harremana
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Elenak gero eta bultzada handiagoa zuen Espiritu Santuarekiko debozioa elizan zabaltzeko, eta, horrela, behin baino gehiagotan idatzi zion Leon XIII.ari kristau guztiak deboziora gonbida zitzan. Aita Santuak bere eskariari erantzun zion eta 1895ean Gutun Apostoliko Bat argitaratu zuen Provida Matris Caritate (1895eko maiatzaren 5ean) Kristauen Batasunerako Espiritu Santua Igokunde eta Pentekoste jaien artean bederatziurren bat egitera bultzatzen ditu fededunak. Ondoren, 1897an, Espiritu Sainduaren Divinum Illud Munusi buruzko Entziklika bat idatzi zuen (1897ko maiatzaren 9a), bederatzigarrena gogoratuz eta urtero egin behar zela zehaztuz.
1897ko urrian, Leon XIII.a Aita Santuak Elena hartu zuen entzunaldian, eta hark bere ekintza jarraitzera bultzatu eta Kongregazioaren izena Espiritu Santuaren Oblatas izenarekin aldatzeko baimena eman zion.
Heriotza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Elena Guerra 1914ko apirilaren 11n hil zen, Luccan.
Onomastika eta kultu publikoa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Kanonizazio prozesua 1953an hasi zen, Pio XII.a aita santuak urte horretako ekainaren 26an Beneragarri izendatu zuenean.[5]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Elena_Guerra.jpg/350px-Elena_Guerra.jpg)
Joan XXIII.a aita santuak beatifikatu zuen 1959ko apirilaren 26an, eta Espiritu Santuaren apostolu titulua eman zion. Erregistraturik dago 5.000 erlijioso inguru joan zirela beatifikaziora.[5]
Haren liturgia-oroimena apirilaren 11n ospatzen da, bere ikaslearena bezala, Gemma Galgani ospetsua, zeina aldareetara bera baino 19 urte lehenago iritsi zen, 1940an; Gema kanonizatu egin zuten, eta Elena ez. Hala ere, kongregazioan, martxoaren 23an oroitzen da. Lirio-lorearekin lotzen da.[6]
Haren gorpua Luccan dago, San Agustin elizan, eta bertan usteldu gabe.[7]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Gaztelaniaz) Ginés/ReL, Pablo J.. (2013-04-14). «Estudian un milagro impresionante que podría canonizar a la «abuela» de la Renovación Carismática» https://www.religionenlibertad.com (Noiz kontsultatua: 2024-02-17).
- ↑ «Elena Guerra, Santa» www.fecatolica.org (Noiz kontsultatua: 2024-02-17).
- ↑ (Gaztelaniaz) Staff, ZENIT. (2013-04-15). «Un milagro podría llevar a la canonización de la abuela de la Renovación Carismática» ZENIT - Espanol (Noiz kontsultatua: 2024-02-17).
- ↑ «Elena Guerra, Beata» Catholic.net.
- ↑ a b «Blessed Elena Guerra» CatholicSaints.Info 11 de abril de 2010.
- ↑ «Beata Elena Guerra su santiebeati.it» Santiebeati.it.
- ↑ (Gaztelaniaz) ETF. «Beata Elena Guerra, virgen y fundadora» El Testigo Fiel (Noiz kontsultatua: 2024-02-17).